"Συνομιλώντας με το σεξουαλικό πρόβλημα” γράφει η 'Αννα Πετράκη ψυχολόγος-συστημική θεραπεύτρια ειδικευμένη σε θέματα σεξουαλικής υγείας, με έδρα στο Νέο Ψυχικό

Αυτό που παρατηρώ με τους ανθρώπους ως ψυχολόγος στο γραφείο μου στο Νέο Ψυχικό είναι ότι βιώνουν το σεξουαλικό πρόβλημα σαν κάτι που δε θα διορθωθεί παρόλο που έχουν ζητήσει βοήθεια, ότι η ρήξη είναι αναπόφευκτη στη σχέση και ο χωρισμός είναι κάτι που δε θα αργήσει να συμβεί. Το πρόβλημα καταλαμβάνει τόσο πολύ χώρο στην ζωή των ανθρώπων που δεν υπάρχει χώρος για κάτι άλλο στη σχέση τους με το άλλο άτομο. Η σωματική επαφή μειώνεται, τα αγγίγματα, τα φιλιά υποχωρούν, οι φαντασιώσεις εξασθενούν, η σεξουαλικότητα φτάνει στο ναδίρ. Η επικοινωνία χάνεται, οι πρωτοβουλίες για σεξ μπαίνουν στο πρίσμα της αποτυχίας ή του πόνου ή της δυσκολίας και όλα κινούνται σε ρυθμούς σκοτεινούς και αργούς.

Διαπιστώνω λοιπόν ότι οι άνθρωποι μπορεί να συνομιλούν με το πρόβλημα ακόμα και σε καθημερινή βάση, του δίνουν χώρο και λόγο ύπαρξης με αυτό τον τρόπο και αυτό με τη σερά του δυναμώνει. Η συνομιλία αυτή γίνεται πιο έντονη όταν μια σεξουαλική επαφή πάει να αρχίσει. Συνήθως είναι μια προγραμματισμένη επαφή χωρίς συναίσθημα, με ελάχιστη σύνδεση με τον παρτενέρ, φορτωμένη με άγχος και φόβο και η κυρίαρχη τάση είναι "νατο κάνουμε -να τελειώνουμε, πάλι δε θα πάει καλά, ας πω ότι προσπάθησα”.

Ξεκινάει μια επαφή λοιπόν, αποσυνδεδεμένη από το ίδιο το άτομο, από το πώς νιώθει, από το αν υπάρχει επιθυμία, αποσυνδεδεμένη απο τη χαρά του σεξ και την ηδονή με κυρίαρχες σκέψεις και αποκλειστική συντροφιά το “πρόβλημα”.

Πώς ένα τέτοιο ξεκίνημα μπορεί να φέρει κάποιον κοντά στο/στη σύντροφό του, πώς μπορεί να επιτρέψει το άφεμα και τη χαλαρότητα που επιζητάει μια ερωτική επαφή ; Εκείνη τη στιγμή λοιπόν εντείνεται η συνομιλία με το πρόβλημα και αποδυναμώνεται η επαφή, η ερωτική επικοινωνία, χάνεται η σύνδεση με τον άλλο/η, χάνεται η οπτική επαφή, η σωματικότητα, οι αισθήσεις- ο αισθησιασμός. Τα πιο σημαντικά συστατικά της ερωτικής επικοινωνίας και της σεξουαλικής επαφής έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Τι πιο όμορφο και απολαυστικό από το να να χαθεί το άτομο στη στιγμή, να συνδεθεί με τον παρτενέρ του, να φιληθεί, να αφεθεί στη μαγεία της στιγμής, να αφεθεί στην απόλαυση να αφεθεί στον άλλον/η. Ο αυθορμητισμός κυρίαρχο κομμάτι της επαφής, ο αισθησιασμός αντικαθίστανται από συνομιλίες με το πρόβλημα, αν θα έρθει, ότι άλλη μια αποτυχία θα υπάρξει κτλ.

Η σωματική επαφή είναι μια ζώνη πολύ σημαντική, που ανοίγει δίοδο επικοινωνίας με τον/τη σύντροφο. Είναι σημαντικό ακόμα και αν υπάρχουν μη ικανοποιητικές  σεξουαλικές εμπειρίες, το ζευγάρι να μην αποφύγει μετά τη σωματική επαφή. Χάδια, αγκαλιές, ερωτικά φιλιά, ακριβώς μετά από μια συνεύρεση που δεν πήγε “καλά”, φέρνει το ζευγάρι πιο κοντά και αυξάνει τις πιθανότητες η επόμενη φορά να είναι καλύτερη ή να τους ενθαρρύνει να βρουν διαφορετικούς τρόπους να λάβουν σεξουαλική ικανοποίηση.

Όλες οι σεξουαλικές επαφές, ακόμα και αυτές που δεν εμπεριέχουν διείσδυση έχουν μέσα ερωτική επιθυμία, ερωτισμό, σαγήνη, ερωτικό παιχνίδι, απόλαυση και ενισχύουν τη σωματικότητα του ζευγαριού. Καλό είναι να ξεκινήσει από εκεί το ζευγάρι ώστε να αρχίσουν να γίνονται θετικές σεξουαλικές εμπειρίες ώστε η συνομιλία με το πρόβλημα να αποδυναμωθεί σταδιακά.

Επιπρόσθετα, αφηγήσεις ανθρώπων που αποφάσισαν να σταματήσουν τον διάλογο με το πρόβλημα αναφέρουν ότι αυτά που τους βοήθησαν είναι η εστίαση στη στιγμή, στο βλέμμα και στο σώμα του άλλου/ης, στην απόλαυση του τι συμβαίνει στο εδώ και τώρα, στον αυθορμητισμό και στην παρόρμηση, στην ανάκληση αναμνήσεων όπου το σεξ ήταν ικανοποιητικό και σε θετικές συντροφικές εμπειρίες με το έτερον ήμισυ.